Shloka 46
यतो यत: पाण्डवेय: प्रविष्टो रथसत्तम: । ततस्ततो5घातयत योधान् शतसहस्रश:,रथियोंमें श्रेष्ठ पाण्डुनन्दन भीमसेन जिस-जिस ओर घुसते, उसी ओर लाखों योद्धाओंका संहार कर डालते थे
yato yataḥ pāṇḍaveyaḥ praviṣṭo rathasattamaḥ | tatastato ’ghātayat yodhān śatasahasraśaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ပाण्डဝသူရဲကောင်း၊ ရထားစီးသူတို့အနက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သော သူသည် မည်သည့်ဘက်သို့ ထိုးဝင်သော်လည်း ထိုဘက်တစ်လျှောက်၌ ရန်သူစစ်သည်များကို ရာထောင်သောင်းထောင် မရေတွက်နိုင်အောင် ခုတ်လှဲသတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the overwhelming force unleashed in righteous war (kṣatriya-dharma) and the moral gravity of battlefield action: even when duty compels combat, the scale of destruction remains sobering and ethically weighty.
Sañjaya reports that the Pāṇḍava champion—understood as Bhīma—breaks into enemy formations; wherever he penetrates, he cuts down vast numbers of opposing warriors, indicating a decisive and terrifying surge in the fighting.