Shloka 7
ततो5भियाते तव सैन्ये स भीम: प्रादुश्चक्रे वेगमनन्तवेग:
tato ’bhiyāte tava sainye sa bhīmaḥ prāduścakre vegam anantavegaḥ
သဉ္ဇယက ပြောသည်– သင်၏ စစ်တပ်က တိုက်ခိုက်ရန် တိုးလာသောအခါ အဆုံးမရှိသော အရှိန်ကို ပိုင်ဆိုင်သူ ဘီမသည် မိမိ၏ အရှိန်နှင့် အင်အားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ကာ တားမရသော အင်အားဖြင့် ရှေ့သို့ ပေါက်ကွဲသလို ထွက်တိုး하였다။ ဤပိုဒ်သည် စစ်၏ မီးခိုးအလယ်၌ ရန်သူ၏ ရန်စမှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စစ်သူရဲ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် စွမ်းရည်တို့ ပေါ်လွင်လာကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a kṣatriya ideal: when unjust aggression or direct assault arises, a warrior’s latent strength and resolve must become manifest. Ethically, it frames power not as mere display, but as a response to the demands of battle and duty.
As the Kaurava forces advance to attack, Bhīma responds by openly unleashing extraordinary speed and force, signaling an intensification of combat and his readiness to meet the assault head-on.