भीमसेन उवाच ददानि ते ग्रामवरांक्षतुर्दश प्रियाख्याने सारथे सुप्रसन्न: । दासीशतं चापि रथांश्व विंशतिं यदर्जुनं वेदयसे विशोक
bhīmasena uvāca | dadāni te grāmavarāṁś caturdaśa priyākhyāne sārathe suprasannaḥ | dāsīśataṁ cāpi rathāṁś ca viṁśatiṁ yad arjunaṁ vedayase viśoka ||
ဘီမစေနက ပြောသည်—“အို ရထားမောင်းသူ၊ သတင်းကောင်းကို သယ်ဆောင်လာသူရေ၊ သင်၏အကြောင်းကြားချက်သည် ငါ့ကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေ၏။ အာర్జုန ရောက်လာပြီဟု ငါ့အား ပြောကြားသောကြောင့်၊ အို ဝိသောက၊ ငါသည် သင့်အား အကောင်းဆုံးရွာ ဆယ့်လေးရွာကို ပေးအပ်မည်။ ထို့အပြင် အလုပ်သမားမိန်းကလေး တစ်ရာနှင့် ရထား နှစ်ဆယ်ကိုလည်း ဆုလာဘ်အဖြစ် လက်ခံလော့။”
भीमसेन उवाच
The verse highlights the ethic of honoring beneficial service: good news that strengthens one’s side in war is acknowledged with tangible reward, reflecting a kingly duty to recognize loyalty and timely assistance.
Bhīma, pleased to hear from Viśoka/the charioteer that Arjuna has arrived, publicly grants the messenger a lavish reward—villages, maidservants, and chariots—both as gratitude and as a morale-boosting gesture in the war setting.