Shloka 17
अस्त्यायुधं पाण्डवेयावशिष्टं न यद् वहेच्छकटं षड्गवीयम् । एतद् विद्वन् मुज्च सहस्रशो 5पि गदासिबाहुद्रविणं च ते5स्ति
asty āyudhaṁ pāṇḍaveyāvaśiṣṭaṁ na yad vahecchakaṭaṁ ṣaḍgavīyam | etad vidvan muñca sahasraśo 'pi gadāsibāhudraviṇaṁ ca te 'sti pāṇḍunandana |
ဝိသောက ပြောသည်– «အို ပाण्डု၏ သားတော်၊ သင့်တွင် လက်နက်များ အလွန်အမင်း ကျန်ရှိသေးသဖြင့် နွားခြောက်ကောင် ချိတ်ထားသော လှည်းတစ်စီးတောင် မသယ်ဆောင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အို ပညာရှိ၊ ထိုလက်နက်များကို ထောင်ချီသုံးစွဲလော့။ သင့်တွင် အင်အား၏ သိုလှောင်မှုများ—ဂဒါတံများ၊ ဓားများနှင့် သင့်လက်မောင်း၏ အင်အားဟူသော ဥစ္စာ—ရှိနေသေးသည်။ သင့်လက်နက်များ ကုန်ခမ်းမည်ကို မစိုးရိမ်နှင့်»။
विशोक उवाच
Educational Q&A
In the midst of battle, the speaker strengthens a warrior’s resolve: do not succumb to fear of scarcity or exhaustion; recognize available resources—arms, weapons, and personal strength—and act decisively in accordance with kṣatriya duty.
During the fighting in Karṇa Parva, Viśoka addresses a Pāṇḍava, assuring him that many weapons still remain—so many that a six-ox cart could not carry them—and urges him to use them freely rather than worry about running out.