Shloka 15
अद्यासौ सौबल: कृष्ण ग्लहाञ्जानातु वै शरान् | दुरोदरं च गाण्डीवं मण्डलं च रथं प्रति
adyāsau saubalaḥ kṛṣṇa glahāñ jānātu vai śarān | durodaṁ ca gāṇḍīvaṁ maṇḍalaṁ ca rathaṁ prati ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အို ကృష్ణ၊ ဆောဗလ—လောင်းကစားသမား ရှကူနီသည် ယနေ့ အမှန်တကယ် သိပါစေ—ငါ၏မြားတို့သည် လောင်းကြေးဖြစ်၍၊ ဂါဏ္ဍီဝ သည် အန်ကစားတုံးဖြစ်၍၊ ငါ၏ရထားသည် ကစားကွက်များပါသော ကစားပြားဖြစ်သည်ဟု»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse reframes the infamous dice-game—an emblem of deceit and adharma—into a battlefield metaphor, implying that wrongful cunning must be met not by further deceit but by steadfast, disciplined action aligned with kṣatriya duty and the pursuit of justice.
Sañjaya reports a warrior’s taunt addressed to Kṛṣṇa: Śakuni, known for gambling, will ‘learn’ on this day that the real stakes are arrows, the ‘dice’ is the Gāṇḍīva bow, and the ‘board’ is the chariot—signaling imminent combat and a vow to answer past humiliation through war.