Shloka 813
प्राहसत् स तु दुष्टात्मा कर्ण: स च सुयोधन: । “उस वीरके इस तरह मारे जानेपर प्रायः सभीको बड़ा दुःख हुआ। केवल दुष्टात्मा कर्ण और दुर्योधन ही जोर-जोरसे हँसे थे
sañjaya uvāca |
prāhasat sa tu duṣṭātmā karṇaḥ sa ca suyodhanaḥ |
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထိုအခါ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူ ကර්ဏနှင့် စုယောဓနတို့သည် အော်ဟစ်ရယ်မောကြ၏။ သူရဲကောင်း၏ ကျဆုံးမှုကြောင့် လူအများစုသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေစဉ်၊ ထိုနှစ်ယောက်တည်းသာ အသံကျယ်ကျယ် ရယ်မောခဲ့ကြပြီး—စစ်ပွဲ၏ ပျက်စီးမှုအလယ်တွင် အခြားသူ၏ ဒုက္ခကို သဘောကျသည့် နှလုံးခဲမှုကို ဖော်ပြလေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical contrast: most feel sorrow at a hero’s death, but Karṇa and Duryodhana rejoice. It underscores how delight in others’ suffering is a mark of adharma and a corrupted inner disposition (duṣṭātmā), especially in the moral chaos of war.
Sañjaya reports that after a certain hero has been slain (implied by the surrounding context), the general reaction is grief; however, Karṇa and Duryodhana alone laugh loudly, signaling their harshness and antagonism toward the fallen warrior and the opposing side.