Shloka 78
“रणभूमिमें अभिमन्युके सामने खड़े होनेकी शक्ति कर्णमें नहीं रह गयी थी। वह सुभद्राकुमारके बाणोंसे छिन्न-भिन्न हो खूनसे लथपथ एवं अचेत हो गया था ।।
niḥśvasan krodha-saṃdīpto vimukhaḥ sāyakārdītaḥ | apayāna-kṛtotsāho nirāśaś cāpi jīvite ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အသက်ရှူကြီးကြီးဖြင့် ဒေါသမီးတောက်လောင်နေသော ကာဏ္ဏသည် အဘိမညု၏ မြားများကြောင့် ထိခိုက်နှိပ်စက်ခံရကာ စစ်ပွဲမှ မျက်နှာလွှဲသွား하였다။ ယခု သူ၏စိတ်ဓာတ်သည် ဆုတ်ခွာရန်သာ လှုံ့ဆော်နေပြီး မိမိအသက်ရှင်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်တောင် ပျောက်ကွယ်သွား하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်တွင် မာနနှင့် ဒေါသသည် ပိုမိုမြင့်မားသော သတ္တိနှင့် မရပ်မနား ကျွမ်းကျင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ အဆုံးတွင် အားနည်းသော အယုံအကြည်မဲ့မှုသို့ ပြိုလဲနိုင်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological truth of the battlefield: anger does not guarantee strength. When one’s conduct is driven by wrath and ego rather than steady dharma and discipline, courage can quickly degrade into panic and hopelessness under pressure.
Sañjaya reports that Karṇa, struck repeatedly by Abhimanyu’s arrows, is in visible distress—panting, enraged, yet turning away from combat. His resolve shifts toward retreat, and he becomes doubtful even about surviving.