Shloka 36
अदहत् पाण्डवीं सेनां रथाश्चवगजसंकुलाम् | मज्जन्तमप्लवे मन्दमुज्जिहीर्ष: सुयोधनम्
adahat pāṇḍavīṁ senāṁ rathāś ca vagaja-saṅkulām | majjantaṁ aplave mandam ujjihīrṣaḥ suyodhanam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ သူသည် ရထား၊ မြင်းနှင့် ဆင်တို့ဖြင့် ကျပ်တည်းနေသော ပाण्डဝတပ်ကို မီးတောက်လောင်စေကာ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်—ကယ်တင်ရာနည်းလမ်းမရှိဘဲ ဘေးအန္တရာယ်ထဲသို့ အားမဲ့စွာ နစ်မြုပ်နေသော စုယောဓနကို ဆွဲထုတ်မြှောက်တင်လို၍ ဖြစ်သည်။ ဤပိုဒ်သည် မိမိခေါင်းဆောင်ကို ကာကွယ်ရန် အလွန်အမင်း အရေးပေါ်သော လုပ်ရပ်အဖြစ် သတ်ဖြတ်မှုကို ဖော်ပြသော်လည်း စစ်၏ သာသနာ-အကျင့်သဘောဆိုင်ရာ အမှောင်ကို ပိုမိုထူထဲစေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how loyalty to a leader in crisis can drive extreme violence: the impulse to ‘save’ one’s own side may eclipse broader ethical restraint, revealing the tragic moral cost of war.
Sañjaya reports that a warrior devastates the Pāṇḍava forces—packed with chariots, horses, and elephants—motivated by the aim of rescuing Suyodhana (Duryodhana), portrayed as helplessly ‘sinking’ without any means of escape.