Shloka 19
उग्राश्न भीमकर्माणस्तुषारा यवना: खशा: । दार्वाभिसारा दरदा: शका माठरतड़णा:
sañjaya uvāca |
ugrāśnā bhīmakarmāṇas tuṣārā yavanāḥ khaśāḥ |
dārvābhisārā daradāḥ śakā māṭharataṅgaṇāḥ |
na śakyā yudhi nirjetuṃ tvad anyena paraṃtapa |
သဉ္ဇယက ပြောသည်—“တုရှာရ၊ ယဝန၊ ခရှ၊ ဒာရ္ဝာဘိသာရ၊ ဒရဒ၊ ရှက၊ မာဋဟရ နှင့် တင်္ဂဏ တို့သည် သဘာဝအားဖြင့် ကြမ်းတမ်း၍ လုပ်ရပ်အားဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ အပြုအမူလည်း ဆိုးရွားကြ၏။ အို ရန်သူကို လောင်ကျွမ်းစေသူ၊ သင်မှတပါး အခြားမည်သူမျှ စစ်မြေပြင်၌ သူတို့ကို မအနိုင်ယူနိုင်။”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war drives dependence on exceptional violence and fearsome allies: when a cause leans on ruthless strength, it narrows moral and strategic options until only a single overpowering champion seems capable of countering it—an implicit critique of escalation and the fragility of adharma-based power.
Sañjaya reports that multiple fierce frontier/foreign warrior groups have gathered and are effectively unbeatable in battle except by the addressed hero (‘paraṃtapa’). The line functions as a tactical assessment and a rhetorical push: only that warrior can check these formidable fighters.