आपूृच्छ् धर्मराजान ब्राह्मणान् स्वस्ति वाच्य च । सुमड्रलस्वस्त्ययनमारुरोह रथोत्तमम्
sañjaya uvāca | āpṛcchya dharmarājān brāhmaṇān svasti vācya ca | sumaṅgala-svastyayanaṃ āruroha rathottamam | prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputra-jighāṃsayā |
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ အာဂျုနသည် ဓမ္မရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရထံမှ ခွင့်တောင်း၍ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ ဗြာဟ္မဏများအား ကောင်းချီးမင်္ဂလာစကား (ဆွတ်စတိ) ကို ရွတ်ဆိုစေ하였다။ ထို့နောက် မင်္ဂလာအခမ်းအနားတို့ဖြင့် ကာကွယ်ကောင်းချီးခံရသော အကောင်းဆုံးရထားပေါ်သို့ တက်ရောက်하였다။ ထို့ပြီး Govinda ကို ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် တိုက်တွန်းကာ စုတ၏သား (ကರ್ಣ) ကို ရင်ဆိုင်၍ သတ်မည်ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ အရေးတကြီးမှုအတွင်း၌ပင် စစ်သူရဲက ဓမ္မ၏ဘောင်အတွင်း လုပ်ဆောင်ကြောင်း—ခွင့်တောင်းခြင်း၊ သန့်ရှင်းသောစကားကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ ဒေါသမဟုတ်ဘဲ တည်ငြိမ်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သွားခြင်း—ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Even amid the pressure of battle, action is framed by dharma: Arjuna seeks leave from Dharmarāja, receives brāhmaṇa blessings (svasti), and proceeds with disciplined intent. The verse highlights that righteous conduct includes honoring authority, sacred speech, and auspicious rites before undertaking grave violence.
Sañjaya reports that Arjuna, after taking permission from Yudhiṣṭhira and obtaining benedictions from brāhmaṇas, mounts an excellent, auspicious chariot and urges Govinda (Kṛṣṇa) to depart quickly with the intention of killing Karna (referred to as sūtaputra).