Shloka 51
कर्णनिधनवृत्तान्तनिवेदनम् | Reporting Karṇa’s Fall to Yudhiṣṭhira
बहुवृक्षलतागुल्ममेतद् वनमुपाश्रिता: । इति तान् ख्यापयामास तेभ्यस्तत्त्वंस कौशिक:
bahuvṛkṣalatāgulmam etad vanam upāśritāḥ | iti tān khyāpayāmāsa tebhyaḥ tattvaṃ sa kauśikaḥ ||
“သစ်ပင်များ၊ လျှောပင်များနှင့် ချုံပင်များ ထူထပ်သော ဤတောကို သူတို့သည် ခိုလှုံရာအဖြစ် ယူထားကြသည်” ဟု ဆို၍ ကောသိကသည် အမှန်တရားကို ထင်ရှားစွာ ရှင်းပြကာ သူတို့အား အသိပေး하였다။ ဇာတ်အတွင်း၌ ဤစာကြောင်းသည် ဓမ္မကို သိသူ၊ လမ်းညွှန်သူသည် အခြေအနေကို ပြတ်သားစွာ ပြောရမည်ကို ထင်ဟပ်စေသည်—အထူးသဖြင့် လူတို့ ခိုလှုံရာကို ရှာတွေ့ထားသောအခါ၊ မရှုပ်ထွေးမှု သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်မှုမရှိဘဲ ပြည့်စုံသောအသိအမြင်ဖြင့် မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်ကို ရွေးချယ်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical value of stating the truth (tattva) clearly: when people have taken refuge or are dependent on guidance, a responsible speaker should disclose the real situation so that decisions align with dharma rather than ignorance or misapprehension.
Within Vāyudeva’s speech, Kauśika addresses others who have resorted to a forest described as dense with trees, vines, and shrubs, and he informs them of the factual state of affairs—making the situation explicit rather than leaving it ambiguous.