Shloka 15
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
अभ्यधावदू दृढं क्रुद्धों राधेयो रथिनां वर: । रथियोंमें श्रेष्ठ राधापुत्र कर्ण आपके पुत्रको तेज बाणोंसे अत्यन्त घायल हुआ देख कुपित होकर दौड़ा ।। दुर्योधनं तथा दृष्टवा शीघ्रमस्त्रमुदैरयत्
abhyadhāvad dṛḍhaṁ kruddho rādhēyo rathināṁ varaḥ | duryodhanaṁ tathā dṛṣṭvā śīghram astram udairayat ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ရထားစီးသူတို့အနက် အထူးထင်ရှားသော ရာဓေယ (ကာဏ္ဏ) သည် ဒေါသပြင်းပြင်းဖြင့် တင်းမာစွာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာသည်။ ဒုရ്യောဓနကို ထိုအခြေအနေဖြင့် မြင်သောအခါ၊ သူသည် လျင်မြန်စွာ လက်နက်ကို မြှောက်ကာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်—မိတ်ဖက်အပေါ် သစ္စာနှင့် စစ်မြေပြင်တွင် ကာကွယ်ရမည့် အရေးပေါ်ဓမ္မကြောင့် ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior-code impulse to protect an ally in crisis: Karna’s swift action arises from loyalty and the perceived duty to respond immediately on the battlefield, even when driven by anger.
Sañjaya reports that Karna, enraged, rushes forward; upon seeing Duryodhana’s situation, he promptly lifts and releases a weapon, preparing to counter the threat against his side.