Shloka 47
अध्याय ६० — कर्णस्य पाञ्चाल-सोमक-निग्रहः
Karna’s Suppression of the Panchala–Somaka Forces
तथैनं निशितैर्बाणै: सात्यकि: प्रत्यविध्यत । सारथिं च महाराज त्रिभिरेव समार्पयत्,महाराज! इसी प्रकार सात्यकिने भी उसे पैने बाणोंद्वारा घायल कर दिया और उसके सारथिपर भी तीन बाणोंका प्रहार किया
tathainaṃ niśitair bāṇaiḥ sātyakiḥ pratyavidhyata | sārathiṃ ca mahārāja tribhir eva samārpayat ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုနည်းတူ စာတျကိသည် ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် သူ့ကို ထိုးနှက်၍ ဒဏ်ရာရစေပြီး၊ အို မဟာမင်းကြီး၊ ရထားမောင်းကိုလည်း မြားသုံးစင်းတိတိဖြင့် ထိမှန်စေ하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်မြေပြင်၏ မရပ်မနား တိကျပြတ်သားသော တာဝန်ကို ဖော်ပြသည်—စစ်သူရဲသည် တိုက်ခိုက်သူကိုသာ မျက်နှာချင်းဆိုင်မက၊ တိုက်ပွဲကို ထောက်ပံ့နေသော အကူအညီကိုပါ မသန်စွမ်းအောင် လုပ်ဆောင်ရသည်ဟူသော၊ ကြမ်းတမ်းသော စစ်စည်းကမ်းအတွင်း စိတ်ကျင့်ဝတ်အလေးချိန်ရှိသည့် နည်းဗျူဟာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the uncompromising demands of kṣatriya-dharma in war: effectiveness and precision are prized, and disabling an opponent’s operational support (like the charioteer) can be treated as a legitimate tactical move within the brutal logic of the battlefield, even as it raises ethical tension.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Sātyaki counter-attacks by piercing the opponent with sharp arrows and additionally strikes the opponent’s charioteer with three arrows, aiming to weaken the enemy’s mobility and coordination.