Shloka 65
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
शिखण्डी सहदेवश्व नकुलो नाकुलिस्तथा । जनमेजय: शिनेर्नप्ता बहवश्न प्रभद्रका:
sañjaya uvāca |
śikhaṇḍī sahadevaś ca nakulo nākulis tathā |
janamejayaḥ śiner naptā bahavaś ca prabhadrakāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ရှိခဏ္ဍီ၊ သဟဒေဝ၊ နကူလ၊ နာကူလိ တို့နှင့်အတူ ရှိနီ၏ မြေး ယနမေဇယ၊ ထို့ပြင် ပရဘဒ္ရက စစ်သူရဲများ အများအပြားတို့သည်—အင်အားတန်ခိုး မတိုင်းမတာသော သူရဲကောင်းများဖြစ်၍—ဓೃෂ္ဍျုမ္န၏ ရှေ့တန်းတွင် စစ်မြေပြင်တစ်လျှောက် လှုပ်ရှားကာ မြားမိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ခတ်၍ ကರ್ಣကို အမျိုးမျိုးသော လက်နက်နှင့် ပစ်လက်နက်တို့ဖြင့် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်ကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and practical force of coordinated duty in war: many allied heroes act in disciplined formation before their commander (Dhṛṣṭadyumna), directing their effort against Karṇa. It suggests that in a dharmic struggle, responsibility is shared—victory and burden alike arise from collective resolve rather than individual bravado.
Sañjaya reports that several Pāṇḍava-aligned warriors—Śikhaṇḍī, Sahadeva, Nakula, Nākuḷi, Janamejaya (Śini’s grandson), and many Prabhadrakas—advance in front of Dhṛṣṭadyumna and attack Karṇa, moving about the battlefield while raining arrows and striking him with various weapons.