Shloka 139
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
एवमुक्तस्तु कृष्णेन गृह भल्लांक्षतुर्दश । त्वरमाणस्त्वराकाले द्रौणेर्धनुरथच्छिनत्
evam uktas tu kṛṣṇena gṛhītvā bhallān caturdaśa | tvaramāṇas tvarā-kāle drauṇer dhanur atha cchinat ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုသို့ ကృష్ణ၏စကားကို ကြားသော် အာర్జုနသည် ဘ္ဟလ္လ မြား တစ်ဆယ်လေးစင်းကို လက်ထဲယူ၍ အလျင်အမြန် လိုအပ်သည့် အခိုက်အတန့်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ဒရောဏီ (အရှ္ဝတ္ထာမန်) ၏ သံဓနုကို ဖြတ်တောက်ပစ်လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in warfare, dharma is upheld through disciplined responsiveness: Kṛṣṇa’s counsel and Arjuna’s timely action show that preventing an opponent’s harmful escalation can be an ethical necessity, not mere aggression.
After Kṛṣṇa speaks, Arjuna rapidly takes fourteen bhalla-arrows and, acting at the critical moment, cuts Aśvatthāman’s bow—disarming him and shifting the immediate balance of the fight.