Shloka 10
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
तावुभौ भरतश्रेष्ठी ज्येष्ठी सर्वधनुष्मताम् । विव्याधोरसि संक्रुद्ध: पज्चभि: पठ्चभि: शरै:
tāv ubhau bharataśreṣṭhī jyeṣṭhī sarvadhanuṣmatām | vivyādhorasi saṅkruddhaḥ pañcabhiḥ pañcabhiḥ śaraiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဘာရတမျိုးရိုးအတွင်း အထူးမြတ်ဆုံးသူများဖြစ်၍ မြားပစ်သမားတို့အနက် အထက်မြတ်ဆုံးလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ဒုရျောဓနသည် ဒေါသထွက်၍ သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကို တစ်ဦးလျှင် မြားငါးစင်းစီဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) intensifies conflict: even great warriors, praised as foremost archers, become instruments of harm when driven by rage. It implicitly contrasts martial prowess with the ethical need for self-control, a recurring Mahabharata concern.
Sañjaya reports that two eminent warriors—celebrated as leading archers—are struck in the chest; Duryodhana, in anger, shoots five arrows at each of them during the battle.