Shloka 343
भीमसेनस्य वेगाभिपातः—विशोकसारथिसंवादश्च
Bhīma’s surge and dialogue with charioteer Viśoka
कुरुष्व समरे कर्म ब्रह्मुबन्धुरसि ध्रुवम् । महाबाहो! आज मैं तुम्हारे देखते-देखते युद्धमें कौरवोंको जीतूँगा। तुम समरमें पराक्रम प्रकट करो। निश्चय ही तुम एक स्वधर्मश्रष्ट ब्राह्मण हो
kuruṣva samare karma brahmubandhur asi dhruvam | mahābāho! ājāhaṃ tvayā dṛṣṭvā-dṛṣṭvā yuddhe kauravān jayiṣyāmi | tvaṃ samare parākramaṃ prakaṭaya | niścaya eva tvaṃ svadharma-bhraṣṭa brāhmaṇaḥ asi |
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— «စစ်မြေပြင်၌ မိမိတာဝန်ကို ဆောင်ရွက်လော့။ သင်သည် အမှန်တကယ် ‘ဗြာဟ္မဏတို့၏ ဆွေမျိုး’ သာဖြစ်၍ ဗြာဟ္မဏဟူသည် နာမည်သာရှိ၏။ အို လက်တံကြီးသူ၊ ယနေ့ သင်မြင်နေစဉ်ပင် ငါသည် ကౌရဝတို့ကို စစ်တွင် အနိုင်ယူမည်။ စစ်မြေပြင်၌ သတ္တိကို ပြလော့။ အမှန်ပင် သင်သည် မိမိသွားရာဓမ္မမှ လွဲချော်သွားသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ဖြစ်၏»။
(युधिष्टिर उवाच
Educational Q&A
The passage stresses svadharma in a crisis: one must perform the duty appropriate to one’s station and situation (here, battlefield action). It also warns that mere birth-status without conduct is hollow—hence the sharp term brahmubandhu, implying ethical worth is proven by behavior, not lineage.
In the midst of the Karṇa Parva battle, Yudhiṣṭhira addresses a warrior with a stinging rebuke, challenging him to show courage and do his battlefield duty. Yudhiṣṭhira simultaneously declares his own resolve to defeat the Kauravas that very day, framing the moment as a test of valor and adherence to dharma.