Shloka 5
कर्णवधार्थं धनञ्जयस्य प्रतिज्ञा — Arjuna’s resolve for Karṇa’s defeat
विगाहा[ तद् रथानीकं॑ कड्कपत्रै: शिलाशितै: । आससाद ततः पार्थ: सुशर्माणं वरायुधम्,सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए कंकपत्रयुक्त बाणोंद्वारा प्रहार करते हुए कुन्तीपुत्र अर्जुन रथियोंकी सेनामें घुसकर श्रेष्ठ आयुध धारण करनेवाले सुशमके पास जा पहुँचे
vigāhya tad rathānīkaṃ kaṅkapatraiḥ śilāśitaiḥ | āsasāda tataḥ pārthaḥ suśarmāṇaṃ varāyudham ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ကုန္တီ၏သား အာရ္ဇုနသည် ရထားတပ်စုကြီးထဲသို့ ထိုးဝင်ကာ ကျောက်ဖြင့် ချွန်ထက်အောင် သွေးထားသော မြားများ (ငှက်မွှေးတပ်) ဖြင့် ထိုးခတ်ပြီးနောက် အလွန်ကောင်းသော လက်နက်ကိုင်ဆောင်သူ သုရှර්မာထံ ချဉ်းကပ်သွားလေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores purposeful courage guided by kṣatriya-dharma: even amid violent conflict, the warrior’s action is to be disciplined, directed, and aligned with duty rather than uncontrolled aggression.
Sañjaya describes Arjuna breaking into the enemy chariot-formation, striking with sharp feathered arrows, and then advancing directly to confront Suśarmā, a prominent opposing warrior-king.