Shloka 41
कृष्णेन अर्जुनस्य प्रोत्साहनम् — Kṛṣṇa’s Exhortation to Arjuna
Prelude to Karṇa’s Slaying
श्रावयाणाक्ष बहवस्तत्र योद्धा विशाम्पते । अन्योन्यमवमृद्नन्त: शक्तितोमरपट्टिशै:
śrāvayāṇākṣa bahavas tatra yoddhā viśāmpate | anyonyam avamṛdnantaḥ śakti-tomara-paṭṭiśaiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြော၏— «အို ပြည်သူတို့၏ အရှင်၊ ထိုနေရာ၌ စစ်သည်အများအပြားက နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံကို ထူထောင်ကြပြီး၊ နီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဖိနှိပ်တိုးဝင်ကာ လှံ၊ တိုမရ (ပစ်လှံ) နှင့် စစ်ပုဆိန်တို့ဖြင့် ထိုးခုတ်ကြ၏။»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the brutal immediacy of war: when conflict escalates into close combat, it becomes a mutual crushing driven by weapons and force. Implicitly, it invites reflection on the ethical weight of choosing war and the human cost that follows from adharma-driven rivalry.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that many fighters on the battlefield are locked in melee, creating a tremendous clamor while striking each other with spears, javelins, and axes.