इस प्रकार श्रीमह्याभारत कर्णपर्वमें धृतराष्रका शोक नामक चौथा अध्याय पूरा हुआ,संजय उवाच हतः शान्तनवो राजन दुराधर्ष: प्रतापवान् । हत्वा पाण्डवयोधानामर्बुदं दशभिर्दिनै: संजयने कहा--राजन्! दुर्जय एवं प्रतापी वीर शान्तनुनन्दन भीष्म दस दिनोंमें पाण्डवदलके दस करोड़ योद्धाओंका संहार करके मारे गये हैं
sañjaya uvāca — hataḥ śāntanavo rājan durādharṣaḥ pratāpavān | hatvā pāṇḍava-yodhānām arbudaṁ daśabhir dinaiḥ ||
စဉ္ဇယက ပြောသည်—အို မင်းကြီး၊ သန္တနု၏သား ဘီရှ္မသည် မနိုင်မနင်းသော သူရဲကောင်း၊ အင်အားကြီးမားသူ ဖြစ်သော်လည်း သတ်ခံရပြီ။ သူသည် ဆယ်ရက်အတွင်း ပाण्डဝတပ်၏ စစ်သည်အစုကြီး (အရ္ဗုဒ) ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျဆုံးခဲ့၏။ ဤသတင်းသည် စစ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကုန်ကျစရိတ်ကို ဖော်ပြသည်—အကြီးမြတ်ဆုံး ချန်ပီယံများပင် လဲကျကြပြီး၊ အောင်ပွဲသည် တရားမှန်ကန်မှုထက် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အတိုင်းအတာဖြင့်သာ တိုင်းတာခံရသည်။
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the impermanence of worldly power and the moral weight of warfare: even an ‘invincible’ hero falls, and immense slaughter does not equate to dharma; it intensifies sorrow and ethical reckoning.
Sanjaya informs King Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma, son of Śantanu, has been killed after ten days of fighting in which he devastated the Pāṇḍava forces, slaying an enormous number of their warriors.