कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
सम: कर्णस्य समरे य: स कर्णस्य पश्यत: । वृषसेनो महातेजा: शीघ्रास्त्रो दृढविक्रम:,जो समरभूमिमें कर्णके समान ही पराक्रमी था, शीघ्रतापूर्वक अस्त्र चलानेवाला, सुदृढ़ बल-विक्रमसे सम्पन्न और महान् तेजस्वी था, वह कर्णपुत्र वृषसेन अभिमन्युका वध सुनकर की हुई अपनी प्रतिज्ञाको याद रखनेवाले अर्जुनके साथ भिड़कर कर्णके देखते-देखते उनके द्वारा यमलोक पहुँचा दिया गया
samaḥ karṇasya samare yaḥ sa karṇasya paśyataḥ | vṛṣaseno mahātejāḥ śīghrāstro dṛḍhavikramaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ကာဏ၏ သား ဝೃષစေနသည် စစ်မြေပြင်၌ ကာဏနှင့် တန်းတူသတ္တိရှိသူ၊ အလင်းရောင်ကြီးမား၍ လက်နက်အသုံးပြုရာတွင် လျင်မြန်ကာ သတ္တိခိုင်မာသူ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ကာဏကြည့်နေစဉ်၊ အဘိမန်ယူ သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက် ပြုခဲ့သော ကတိကို မမေ့သော အာဇုန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာ၌ အာဇုန်က သူ့ကို ယမလောကသို့ ပို့ဆောင်လိုက်၏။
संजय उवाच
The verse highlights the binding force of a warrior’s vow (pratijñā) and how dharma-shaped resolve can lead to uncompromising action in war, even against a formidable opponent, despite the sorrow and ethical tension surrounding vengeance.
Sañjaya describes Vṛṣasena, Karna’s powerful son, as Karna’s equal in battle. Vṛṣasena engages Arjuna, but Arjuna—remembering his vow made in response to Abhimanyu’s killing—slays him in Karna’s very presence, sending him to Yama’s realm.