Shloka 10
ततो युधिष्ठिर: कर्णमदूरस्थं निवारितम् | अब्रवीत् परवीरघ्नं क्रोधसंरक्तलोचन:,उस समय युधिष्ठिरने क्रोधसे लाल आँखें करके शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले कर्णसे जो पास ही रोक दिया गया था, इस प्रकार कहा--
tato yudhiṣṭhiraḥ karṇam adūrasthaṃ nivāritam | abravīt paravīraghnaṃ krodhasaṃraktalocanaḥ ||
ထို့နောက် မျက်လုံးများ က怒ဖြင့်နီရဲနေသော ယုဓိဋ္ဌိရသည်၊ ရန်သူသူရဲများကို သတ်ဖြတ်တတ်သော ကာဏ္ဏကို—နီးကပ်စွာ ရပ်နေသော်လည်း တားဆီးခံထားရသူကို—ဤသို့ မိန့်ကြား하였다။ ထိုခဏသည် စစ်၏ဓမ္မတရားနှင့် တာဝန်၏အလေးချိန်တို့က ဒေါသနှင့် စစ်၏အရေးတကြီးမှုတို့နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည့် အခိုက်အတန့်ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a just cause, anger can cloud judgment; the verse highlights the ethical need for restraint and clarity in speech and action during war, especially for a king responsible for dharma.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira, enraged, turns to address Karṇa, who is nearby but has been held back; the verse sets up Yudhiṣṭhira’s forthcoming words in the heat of battle.