Shloka 276
कर्णपरर्वणि त्रयोचत्वारिंशदध्यायः (Karṇa-parva Adhyāya 43) — Kṛṣṇa’s Battlefield Assessment and the Reversal Around Bhīma
पलाण्डुगंडूषयुतान् खादन्ती चैडकान् बहून् । “मैं वस्त्राभूषणोंसे विभूषित हो गोमांस खाकर और गुड़की बनी हुई मदिरा पीकर तृप्त हो अंजलि भर प्याजके साथ बहुत-सी भेड़ोंको खाती हुई गोरे रंगकी लंबी युवती स्त्रियोंके साथ मिलकर इस शाकल नगरमें पुन: कब इस तरहकी बाहीकसम्बन्धी गाथाओंका गान करूँगी
palāṇḍu-gaṇḍūṣa-yutān khādantī ca eḍakān bahūn |
ကာဏ္ဏသည် ချွန်ထက်သော သရော်သံဖြင့် ပြောဆိုကာ (မဟာကဗျာ၏ စစ်ကာလ ဝါဒရေးရာ စကားလုံးများအရ) ဘာဟ္လီက/ရှာကလ ဒေသနှင့် ဆက်စပ်သတ်မှတ်ထားသော ရိုင်းပြသော အပျော်အပါးနှင့် အစားအစာအလေ့အထများကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်။ သူသည် အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ အမဲသားကို စား၍ ဂျက်ဂရီ(သကြားတုံး) ဖျော်ရည်ဖြင့် ဖောက်ထားသော အရက်ကို သောက်ကာ လက်တစ်ဆုပ်စာ ကြက်သွန်နီကို ယူ၍ သိုးများစွာကို စားသောက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို—အသားဖြူ၍ အရပ်ရှည်သော လူငယ်မိန်းမများနှင့်အတူ—ရှာကလမြို့၌ ထပ်မံ ဘာဟ္လီကဆိုင်ရာ “ဂါထာ” များကို ဤသို့ပင် ဘယ်အခါ ပြန်လည် သီဆိုရမည်နည်းဟု မေးမြန်းသည်။
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse uses satirical exaggeration to mark certain indulgent habits as ethically and culturally “low,” reinforcing a war-time rhetoric of honor and self-restraint. It shows how the epic sometimes encodes moral judgment through depictions of diet, drink, and pleasure.
Karna is speaking and mockingly evokes a scene in Śākala associated with Bāhlīka customs—adornment, meat and liquor, onions, and feasting—framing it as a kind of ballad or refrain he might sing again. The tone is derisive, aimed at characterizing a region/people through caricature.