Shloka 156
कर्णपर्व — अध्याय ४०
Karṇa’s Pressure on the Pāñcālas; Duryodhana Disabled; Arjuna’s Counter-Advance
गरुडस्य गतौ तुल्याश्षक्राड़ा हृष्टचेतस: । एक दिनकी बात है, उस समुद्रके तटपर गरुड़के समान लंबी उड़ानें भरनेवाले मानसरोवरनिवासी राजहंस आये। उनके अंगोंमें चक्रके चिह्न थे और वे मन-ही-मन बहुत प्रसन्न थे
sañjaya uvāca | garuḍasya gatau tulyāḥ śakrāḍā hṛṣṭacetasaḥ | ekadinakī bāta hai, us samudrake taṭapara garuḍake samāna lambī uḍāneṃ bharanevāle mānasarovaranivāsī rājahamsa āye | unke aṅgoṃ meṃ cakrake cihna the aura ve man-hī-man bahuta prasanna the |
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ဂရုဍကဲ့သို့ လေထဲတွင် အမြန်နှုန်းနှင့် ကျယ်ပြန့်သော ပျံသန်းမှုရှိသည့် မာနသရောဝရအိုင်နေ ရာဇဟံသာများသည်၊ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းကဲ့သို့ အမှတ်အသားများ ပါရှိကာ၊ စိတ်အတွင်း၌ ပျော်ရွှင်လန်းဆန်းလျက် ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ ရောက်လာကြ၏။ သူတို့သည် ရှည်လျား၍ အားကောင်းသော လေကြောင်းဝိုင်းများဖြင့် မြင့်မားစွာ ပျံတက်ကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် သန့်ရှင်းငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ဆိုင်သော မြင့်မြတ်သည့် အလားအလာကောင်းသော ဝင်ရောက်လာမှုကို ပြသကာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပဋိပက္ခအာကာသနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses auspicious natural symbolism—royal swans likened to Garuḍa and bearing cakra-marks—to suggest the arrival of a pure, elevated influence. In the Mahābhārata’s war setting, such imagery often functions ethically as a reminder that signs of dharmic order and higher purpose can appear even amid violence, inviting discernment rather than mere despair.
Sañjaya narrates that, on a certain day, royal swans from Mānasarovara arrive at the seashore, flying with Garuḍa-like speed and making long flights. They bear wheel-like emblems on their limbs and are inwardly joyful, indicating an auspicious or significant occurrence being introduced into the episode.