Shloka 22
Kṛpa’s Archery Display; Śikhaṇḍin Checked; Suketu Slain; Dhṛṣṭadyumna–Kṛtavarmā Clash (कृपशौर्य–पार्षतहार्दिक्ययुद्धम्)
सिंहं केसरिणं क्रुद्धमतिक्रम्याभिनर्दसे । शृगाल इव मूढस्त्वं नूसिंहं कर्ण पाण्डवम्
saṁjaya uvāca | siṁhaṁ kesariṇaṁ kruddham atikramyābhinardase | śṛgāla iva mūḍhas tvaṁ nṛsiṁhaṁ karṇa pāṇḍavam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အို ကර්ဏ၊ မျက်နှာမွှေးပါသော ဒေါသထွက်နေသည့် စင်္ဟာကို လွန်ကျူးပြီးနောက် သင်သည် ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ဒေါသပြင်းသော စင်္ဟာကို မလေးစားဘဲ ဟောင်သံထွက်သော မိုက်မဲမြေခွေးကဲ့သို့၊ သင်လည်း လူတို့အတွင်း စင်္ဟာဟု ခေါ်ရမည့် ပाण्डဝ အာర్జုနကို—ဗီရိယနှင့် ဒေါသမီးတောက်လောင်နေသူကို—မထင်မရှားပြု၍ အော်ဟစ်အဖော်ပြုနေသည်»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse condemns empty bravado and misjudgment in war: boasting after disregarding a truly formidable opponent is folly. Ethical valor is measured by discernment and restraint, not loud self-assertion.
Sañjaya addresses Karṇa, rebuking him for roaring with confidence while ignoring the danger posed by Arjuna. He uses a sharp simile: Karṇa is like a jackal howling after insulting an enraged lion.