Shloka 13
Kṛpa’s Archery Display; Śikhaṇḍin Checked; Suketu Slain; Dhṛṣṭadyumna–Kṛtavarmā Clash (कृपशौर्य–पार्षतहार्दिक्ययुद्धम्)
संजय उवाच इति कर्णस्य वाक्यान्ते शल्य: प्राहोत्तरं वच: । चुकोपयिषुरत्यर्थ कर्ण मद्रेश्वर: पुन:
sañjaya uvāca iti karṇasya vākyānte śalyaḥ prāhottaraṃ vacaḥ | cukopayiṣur atyarthaṃ karṇa madrēśvaraḥ punaḥ ||
စဉ္ဇယက ပြောသည်– «မဟာရာဇာ၊ ကರ್ಣ၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့် မဒြာနိုင်ငံ၏ အရှင် ရှလျာက ပြန်လည် ဖြေကြား하였다။ ကರ್ಣကို ထပ်မံ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူသည် ဤသို့ စကားကို စတင်ပြောလေ၏—»
संजय उवाच
Educational Q&A
Speech in a dharmic setting carries responsibility: words can guide, heal, or deliberately inflame. This verse highlights the ethical fault-line between truthful counsel and manipulative provocation, especially dangerous in war where anger can eclipse judgment.
After Karna finishes speaking, Shalya responds. The narrator notes Shalya’s intention: he wants to anger Karna greatly again, and therefore begins his reply in a way meant to provoke.