Kṛpa’s Archery Display; Śikhaṇḍin Checked; Suketu Slain; Dhṛṣṭadyumna–Kṛtavarmā Clash (कृपशौर्य–पार्षतहार्दिक्ययुद्धम्)
अपन का बा | अत-#-#कत एकोनचत्वारिशोड ध्याय: शल्यका कर्णके प्रति अतन्त आक्षेपपूर्ण वचन कहना शल्य उवाच मा सूतपुत्र दानेन सौवर्ण हस्तिषड्गवम् । प्रयच्छ पुरुषायाद्य द्रक्ष्यसि त्वं धनंजयम्
Śalya uvāca — mā sūtaputra dānena sauvarṇaṃ hastiṣaḍgavam | prayaccha puruṣāyādya drakṣyasi tvaṃ dhanañjayam ||
ရှလျက ပြောသည်– «အို ရထားမောင်းသူ၏သား၊ ယနေ့ မည်သူ့ကိုမျှ လက်ဆောင်အဖြစ် မပေးလိုက်နှင့်—ဆင်ကဲ့သို့ အင်အားကြီး၍ အစာပြည့်ဝသော နွားထီးခြောက်ကောင် ဆွဲထားသည့် ထိုရွှေရထားကို။ ယနေ့ပင် သင်သည် ဓနဉ္ဇယ (အာర్జုန) ကို မလွဲမသွေ မြင်ရလိမ့်မည်။»
शल्य उवाच
Even a celebrated virtue like generosity must be governed by discernment and duty: on the brink of battle, reckless gifting that diminishes one’s readiness becomes ethically questionable within kṣatriya-dharma. Shalya frames this as a warning while also using it to provoke and destabilize Karna.
Shalya addresses Karna with a cutting epithet (“sūtaputra”) and urges him not to give away a powerful golden chariot. He emphasizes that Karna will face Arjuna that very day, implying that Karna must not weaken himself before the imminent confrontation.