Shloka 7
यथासुराश्च निहता इषुणैकेन भारत | शल्यने कहा--भारत! नरश्रेष्ठ! मैंने भी देवश्रेष्ठ ब्रह्मा और महादेवजीके इस अलौकिक एवं दिव्य उपाख्यानको दिद्दवानोंके मुखसे सुना है कि किस प्रकार प्रपितामह ब्रह्माजीने महादेवजीका सारथि-कर्म किया था और कैसे एक ही बाणसे समस्त असुर मारे गये ।। कृष्णस्य चापि विदितं सर्वमेतत् पुरा हाभूत्
yathāsurāś ca nihatā iṣuṇaikena bhārata | kṛṣṇasya cāpi viditaṃ sarvam etat purābhūt ||
ရှလျက ပြောသည်– «အို ဘာရတ၊ တစ်ခါက အသူရတို့ကို မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဤရှေးဟောင်းအကြောင်းအရာအားလုံးကိုလည်း ကృష్ణသည် အတိတ်ကတည်းက သိပြီးသားဖြစ်သည်။ ငါသည် ပညာရှိတို့၏ နှုတ်မှတစ်ဆင့်၊ ဘြဟ္မာပိတামဟာသည် မဟာဒေဝ၏ ရထားမောင်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပုံနှင့်၊ လက်နက်တစ်ခုတည်းဖြင့် အသူရတပ်စုတစ်လုံးလုံးကို ချေမှုန်းခဲ့ပုံကို အံ့ဩဖွယ်၊ သာသနာတော်ဆန်သော ဒေဝီယအယူအဆအဖြစ် ကြားနာခဲ့ရသည်»။
शल्य उवाच
Educational Q&A
Śalya invokes an ancient divine precedent to underscore the overwhelming power of a divinely backed warrior and the inevitability of outcomes when higher forces and superior knowledge are involved; Kṛṣṇa’s foreknowledge and the gods’ decisive action frame the war as more than mere human contest.
Śalya addresses a Kuru hero and cites a well-known mythic episode: Brahmā once served as Mahādeva’s charioteer, and the Asuras were destroyed with a single arrow. He adds that Kṛṣṇa already knows this entire ancient account, using it as a persuasive comparison within the ongoing war discourse.