Shloka 47
कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
अहूं शक्रस्य सारथ्ये योग्यो मातलिवत् प्रभो । अप्रमादात् प्रयोगाच्च ज्ञानविद्याचिकित्सनै:
ahūṁ śakrasya sārathye yogyo mātalivat prabho | apramādāt prayogāc ca jñāna-vidyā-cikitsanaiḥ ||
ရှယ်လျာက ပြောသည်– «အရှင်မင်း၊ ကျွန်ုပ်သည် အိန္ဒြာ၏ ရထားမောင်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် သင့်တော်ပါသည်—မာတလီကဲ့သို့ ထိုက်တန်ပါသည်။ သတိပြုစောင့်ကြည့်မှု၊ လက်တွေ့အသုံးချရာ၌ ကျွမ်းကျင်မှု၊ ထို့ပြင် ဗဟုသုတ၊ ပညာရပ်နှင့် ဆေးကုသရေးအနုပညာတို့ကြောင့် ထိုရာထူးအတွက် လိုအပ်သော အရည်အချင်းများကို ကျွန်ုပ်တွင် ရှိပါသည်»။
शल्य उवाच
Educational Q&A
Competence in duty is grounded in apramāda (vigilant non-negligence) and prayoga (skilled execution), supported by broad learning—knowledge, disciplines, and even healing—so that service in a critical role becomes ethically reliable.
Śalya speaks assertively about his qualifications, comparing himself to Mātali, Indra’s famed charioteer, to claim that he is fully capable of charioteer-duty in the war context and should be regarded as expertly fit for that role.