Shloka 106
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
ततःप्रभृति भद्रं ते गवां द्वैधीकृता: खुरा: । हयानां च सतना राजंस्तदाप्रभूति नाभवन्
tataḥprabhṛti bhadraṃ te gavāṃ dvaidhīkṛtāḥ khurāḥ | hayānāṃ ca satanā rājan tadāprabhūti nābhavan |
ထိုအချိန်မှစ၍—သင်၌ ကောင်းကျိုးရှိပါစေ—နွားတို့၏ ခြေခွာများသည် နှစ်ခြမ်းကွဲလာကြ၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ မြင်းတို့၏ ခြေခွာများသည်လည်း တစ်တုံးတည်း မခိုင်မပြတ်တော့ချေ။ ဤစကားသည် ဖြစ်ရပ်တစ်ခဏကို ကျော်လွန်၍ သဘာဝစည်းကမ်းအတွင်း၌ တည်မြဲသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ကျန်ရစ်သွားကြောင်းကို မှတ်သားစေ၏။
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse conveys an etiological moral: certain decisive events and the conduct surrounding them can imprint enduring consequences on the natural world, suggesting a linkage between ethical-cosmic order and observable features of creation.
Bhīṣma addresses a king and explains that from a particular turning point onward, cattle came to have split (cloven) hooves, while horses ceased to have solid, undivided hooves—framing a permanent change as a remembered consequence of earlier happenings.