Shloka 7
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा स्त्रीणां च आर्तनादः
Dhṛtarāṣṭra’s Collapse and the Lament of the Palace Women
भवतां बाहुवीर्य हि समाश्रित्य मया युधि । पाण्डवेया: समाहूता युद्ध चेदं प्रवर्तितम्,“वीरो! आपलोगोंके बाहुबलका भरोसा करके मैंने युद्धके लिये पाण्डवोंको ललकारा है और यह युद्ध आरम्भ किया है
bhavatāṃ bāhuvīrya hi samāśritya mayā yudhi | pāṇḍaveyāḥ samāhūtā yuddha cedaṃ pravartitam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «သူရဲကောင်းတို့၏ လက်မောင်းအင်အားကို အားထား၍ ငါသည် စစ်မြေတွင် ပाण्डု၏ သားတို့ကို စိန်ခေါ်ကာ ဤစစ်ပွဲကို စတင်စေခဲ့၏။ ဤစကားသည် စစ်အင်အားအပေါ် ယုံကြည်မှုက ပဋိပက္ခကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်စေသော အကြောင်းရင်းဖြစ်လာပြီး၊ ထိန်းသိမ်းမှုနှင့် အကြံဉာဏ်မှ တာဝန်ကို အကြမ်းဖက်မှု၏ လှိုင်းလုံးသို့ လှန်ပြောင်းသွားစေသည်ကို ထင်ဟပ်စေ၏»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical causality in war: when leaders rely on sheer force and pride in martial strength, they more readily provoke opponents and trigger violence. It implicitly contrasts power-based confidence with dharmic restraint and accountability for initiating conflict.
Sanjaya reports that, trusting in the Kaurava side’s arm-strength and heroism, he (as narrator of events) describes how the Pāṇḍavas were challenged on the battlefield and how the war was thereby begun—framing the outbreak of fighting as a deliberate provocation grounded in confidence of strength.