Shloka 18
उन्होंने अपने तीखे बाणोंसे पताका, ध्वज और आयुधोंसहित गजों एवं गजारोहियोंको, घोड़ों और घुड़सवारोंको तथा पैदल मनुष्योंको भी यमलोक भेज दिया ।। तमन्तकमिव क्रुद्धमनिवार्य महारथम् | दुर्योधनो5भ्ययादेको निघ्नन् बाणैरजिह्दगै:,इस प्रकार क्रोधमें भरे हुए यमराजके समान अबाध गतिवाले महारथी अर्जुनपर सीधे जानेवाले बाणोंसे प्रहार करता हुआ अकेला दुर्योधन उनका सामना करनेके लिये गया
tam antakam iva kruddham anivārya-mahāratham | duryodhano 'bhyayād eko nighnan bāṇair ajihmagaiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်— သူ၏ထက်မြက်သောမြားများဖြင့် အာဇုနသည် အလံ၊ တံခွန်နှင့် လက်နက်တို့ပါဝင်သည့် ဆင်များနှင့် ဆင်စီးသူများ၊ မြင်းများနှင့် မြင်းစီးသူများ၊ ခြေလျင်စစ်သည်များကို ယမလောကသို့ ပို့ဆောင်하였다။ ထို့နောက် ဒုရျောဓနသည် ဒေါသထန်သော ယမမင်းကဲ့သို့ မတားဆီးနိုင်သော မဟာရထီအဖြစ် အာဇုနကို ရင်ဆိုင်ရန် တစ်ယောက်တည်း ချီတက်လာကာ တည့်တည့်ပစ်သည့် မြားများဖြင့် ထိုးနှက်하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s stark moral atmosphere of war: wrath and martial prowess can make a warrior appear ‘like Death,’ yet the imagery of Yama’s realm underscores the ethical cost—battle inevitably leads beings to mortality. It implicitly warns that unchecked anger and the drive to dominate, even when framed as kṣatriya valor, carry grave consequences.
Sañjaya describes Duryodhana’s fierce advance: he moves alone to meet Arjuna and showers him with straight-flying arrows. The surrounding slaughter is emphasized—elephants, cavalry, and infantry fall, along with their banners and weapons—evoking the battlefield as a gateway to Yama’s world.