Shloka 11
अध्याय २९: कर्णस्य शल्यं प्रति शापस्मरणं च युद्धनिश्चयः | Chapter 29: Karṇa recalls curses to Śalya and declares resolve for battle
शिनिवृषभशरैर्निपीडितं तव सुहृदो वसुषेणमभ्ययु: । त्वरितमतिरथा रथर्षभं द्विरदरथाश्व॒पदातिभि: सह
śinivṛṣabhaśarair nipīḍitaṃ tava suhṛdo vasuṣeṇam abhyayuḥ | tvaritam atirathā ratharṣabhaṃ dvirada-ratha-aśva-padātibhiḥ saha ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ရှိနိဝೃષဘ၏ မြားများကြောင့် ဝಸುṣeṇa (ကර්ဏ) အလွန်ဖိနှိပ်ခံနေရသည်ကို မြင်သော သင်၏ မိတ်ဆွေကောင်းများသည် ရထားသူရဲကောင်းတို့အနက် နွားထီးတော်တည်းဟူသော သူ့ထံသို့ အလျင်အမြန် ချီတက်လာကြ၏။ ထိုအထက်တန်း စစ်သူရဲများသည် ဆင်တပ်၊ ရထားတပ်၊ မြင်းတပ်နှင့် ခြေလျင်တပ်တို့နှင့်အတူ အရေးကြီးသော စစ်အခက်အခဲ၌ မဟာမိတ်ကို ထောက်မရန် လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic of standing by one’s ally in danger: when a principal warrior is overwhelmed, comrades must respond swiftly and in coordinated force, treating loyalty and protection of one’s side as a battlefield duty.
Karna (Vasuṣeṇa) is being severely harassed by Sātyaki’s (Śinivṛṣabha’s) arrows. Seeing this, Dhṛtarāṣṭra’s warriors—Karna’s supporters—rush forward with a combined formation of elephants, chariots, horsemen, and foot-soldiers to reinforce him.