Shloka 14
त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
हताश्वे तु रथे तिष्तन् शतानीको महारथः । गदां चिक्षेप संक्रुद्धस्तव पुत्रस्य मारिष,मान्यवर! महारथी शतानीकने कुपित होकर अपने अश्वहीन रथपर खड़े रहकर ही आपके पुत्रके ऊपर गदाका प्रहार किया
hatāśve tu rathe tiṣṭhan śatānīko mahārathaḥ | gadāṃ cikṣepa saṃkruddhas tava putrasya māriṣa ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် မြင်းမရှိတော့သော ရထားပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် မဟာရထားသူရဲကောင်း ရှတနီကသည် ဒေါသထွက်ကာ သင်၏သားအပေါ်သို့ ဂဒါ (တုတ်လက်နက်) ကို ပစ်ချလိုက်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly warns that anger (krodha) can override prudence: even when disadvantaged (a horseless chariot), a warrior may act impulsively, escalating conflict. It reflects the Mahābhārata’s broader ethical concern that unchecked wrath fuels destructive cycles of vengeance.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Śatānīka, though standing on a chariot whose horses have been killed, becomes enraged and hurls a mace at Dhṛtarāṣṭra’s son during the battle.