Shloka 42
तमुद्यतं महाघोरं परिघं तस्य सूतज:
tam udyataṁ mahāghoraṁ parighaṁ tasya sūtajaḥ
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိတ်လန့်ဖွယ် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော သံတုတ်ကြီးကို မြှောက်တင်ထားသည်ကို မြင်သော်၊ ရထားမောင်း၏သား (ကာဏ) သည် မကြာမီကျရောက်မည့် ထိုးနှက်ချက်ကို ရင်ဆိုင်တော်မူ၏။ စစ်ပွဲ၌ အင်အားနှင့် သန္နိဋ္ဌာန်တို့သည် သေမင်းအန္တရာယ်၏ အစွန်းတန်း၌ စမ်းသပ်ခံရပြီး၊ အဆင့်အတန်းနှင့် မွေးဖွားမှုတို့သည် လုပ်ရပ်နှင့် အကျိုးဆက်ရှေ့တွင် နောက်သို့ဆုတ်သွားကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic that decisive action under imminent threat defines a warrior’s moment: fearsome weapons and danger reveal resolve, while social labels (like “sūtajaḥ”) remain present yet secondary to conduct and consequence.
Sañjaya describes a terrifying iron club being raised to strike; in response, Karna (called “the son of a charioteer”) is positioned as facing or reacting to that imminent, deadly attack.