Shloka 383
Karṇa-parva Adhyāya 20 — Yudhiṣṭhira–Duryodhana Encounter and Escalation of Arms
सादिश्रि: पत्तिसंघाश्व निहता युधि शेरते । कितने ही घुड़सवार बड़ी उतावलीके साथ पैदल वीरोंके पास जाकर उनके द्वारा मारे गये तथा झुडं-के-झुंड पैदल सैनिक भी घुड़सवारोंकी चोटसे मारे जाकर युद्धस्थलमें सदाके लिये सो गये थे
sādiśriḥ pattisaṅghāśva nihatā yudhi śerate | kitane hī ghuṛasavāra baṛī utāvalīke sātha paidala vīroṅke pāsa jākar unake dvārā māre gaye tathā jhuṇḍa-ke-jhuṇḍa paidala sainik bhī ghuṛasavāroṅkī coṭase māre jākar yuddhasthalameṃ sadāke liye so gaye the |
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ထိုတိုက်ပွဲတွင် ခြေလျင်တပ်စုများနှင့် မြင်းများသည် စစ်မြေပြင်ပေါ်၌ သတ်ဖြတ်ခံရကာ လဲလျောင်းနေ하였다။ မြင်းစီးသူများအများအပြားသည် မဆင်မခြင် အလျင်အမြန်ဖြင့် ခြေလျင်သူရဲများထံ တိုးဝင်သွားရာမှ ထိုခြေလျင်သူရဲများ၏ လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရကြပြီး၊ ထို့ပြန်လည်၍ ခြေလျင်တပ်သားများလည်း မြင်းစီးသူတို့၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကျဆုံးကာ စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် ထာဝရအိပ်စက်သကဲ့သို့ လဲကျနေ하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်ပွဲ၏ အပြန်အလှန်ဖျက်ဆီးမှုကို ထင်ရှားစေသည်—အလျင်အမြန်နှင့် ရန်လိုမှုတို့သည် မကြာခင်ပင် ပျက်စီးရာ အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်လာသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the tragic reciprocity of violence in war: rash haste and aggressive advance lead swiftly to destruction, reminding the listener of impermanence and the grave moral weight carried by warriors even when acting within the frame of kshatriya-duty.
Sanjaya describes the battlefield where slain horses, infantry, and cavalry lie scattered. Some horsemen, charging impetuously toward foot-soldiers, are killed by them; elsewhere, groups of infantry are cut down by cavalry blows, leaving the field strewn with the dead.