Shloka 23
Karṇa-parva Adhyāya 20 — Yudhiṣṭhira–Duryodhana Encounter and Escalation of Arms
वर्मदेहासुम थनैर्धनुष: प्रच्युतै: शरैः । मौर्व्या तलत्रे न्यहनत् कशया वाजिनो यथा
sañjaya uvāca | varmādehāsūn mathanair dhanuṣaḥ pracyutaiḥ śaraiḥ | maurvyā talatre nyahanat kaśayā vājino yathā ||
လေးမှ လွှတ်ထုတ်သော မြားများ—သံချပ်ကာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အသက်ရှူတောင် မန်ထန်ကာ ချိုးဖျက်နိုင်သော မြားများဖြင့်—ကာဏ္ဏသည် ရန်သူတို့၏ လေးကြိုးနှင့် လက်ကာများကို မြင်းစီးသူက မြင်းကို ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်သကဲ့သို့ ထိုးနှက်လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how technical excellence in war can be ethically ambivalent: the same disciplined skill that reflects a kshatriya’s training becomes a force that destroys bodies, armour, and life. It invites reflection on responsibility and the moral weight of prowess when used for harm.
Sanjaya describes Karna’s fierce archery: he releases arrows that devastate opponents, striking their protective gear and even disabling their fighting capacity, likening his repeated blows to a rider whipping horses.