Shloka 38
कर्णपर्व — चतुर्दशोऽध्यायः
Arjuna’s Suppression of the Saṃśaptakas; Kṛṣṇa’s Strategic Admonition; Battlefield Inventory
अन्योन्यं छादयन्तौ सम शरवृष्ट्या महारथौ । शराम्बुधारौ समरे शस्त्रविद्युत्प्रकाशिनौ
anyonyam chādayantau samaśaravṛṣṭyā mahārathau | śarāmbudhārau samare śastravidyutprakāśinau ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ရထားစစ်သူရဲကောင်းကြီးနှစ်ဦးသည် မြားမိုးကို တန်းတူတန်းမျှ ပစ်လွှတ်ကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်စေ၏။ စစ်မြေပြင်၌ သူတို့သည် မြားရေတံခွန်ကို ကိုင်ဆောင်သည့် မိုးတိမ်ကြီးများကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ လက်နက်၏ လျှပ်စီးအလင်းကြောင့် တောက်ပလျက် မာရ်ရှယ်ပညာဖြင့် အပြိုင်အဆိုင် လွန်မြောက်လိုကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensity and symmetry of martial contest: when power meets power, the battlefield becomes a spectacle of skill and force. Ethically, it underscores how war magnifies human capability into destructive brilliance—inviting reflection on the cost of prowess when directed toward mutual harm.
Sanjaya describes a duel between two elite chariot-warriors. Each releases such a dense and equal rain of arrows that they obscure one another, appearing like storm-clouds bearing torrents, flashing with the lightning-like gleam of their weapons.