Shloka 243
कर्णपर्व — चतुर्दशोऽध्यायः
Arjuna’s Suppression of the Saṃśaptakas; Kṛṣṇa’s Strategic Admonition; Battlefield Inventory
द्योतयन्तो दिश: सर्वास्तव सैन्यं समनन््ततः । भारत! उन दोनोंके छोड़े हुए वे बाण सम्पूर्ण दिशाओंको प्रकाशित करते हुए आपकी सेनाके चारों ओर गिरने लगे
dyotayanto diśaḥ sarvāstava sainyaṃ samanantataḥ | bhārata! ubhayor dvābhyāṃ muktais te bāṇāḥ samantād diśaḥ prakāśayantaḥ tava sainyasya paritaḥ patitum ārabdhāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—အို ဘာရတ၊ ထိုနှစ်ဦး ပစ်လွှတ်သော မြားတို့သည် အရပ်အနှံ့ကို တောက်ပစေကာ၊ သင်၏ စစ်တပ်ပတ်လည်သို့ ကျလာ၍ မိုးရွာသကဲ့သို့ ဝိုင်းဝန်းကျဆင်းလာ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war magnifies human prowess into destructive spectacle: brilliance and skill can serve devastation, reminding the listener to discern the ethical cost behind martial glory.
Sañjaya describes a fierce exchange where two warriors’ arrows blaze like light, illuminating the quarters and falling on all sides around Dhṛtarāṣṭra’s army, indicating an intense, enveloping assault.