Shloka 11
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
तेषां निशाम्येज्,ितानि युद्धे प्राणाउ्जुहूषताम् समुद्वीक्ष्य मुखं राज्ञो बालार्कसमवर्चसम्
teṣāṁ niśāmyejitāni yuddhe prāṇān juhūṣatām | samudvīkṣya mukhaṁ rājño bālārka-samavarcasam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– စစ်မြေပြင်၌ မိမိအသက်ကိုပင် ပူဇော်သကဲ့သို့ စွန့်လွှတ်ရန် အားထုတ်နေကြသော စစ်သူရဲတို့ကို မြင်၍၊ ထို့ပြင် နေထွက်ကာလ၏ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မင်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်မြင်ပြီးနောက်၊ ထိုအခိုက်အတန့်နှင့် ကိုက်ညီသည့် လေးနက်မှုဖြင့် သူက ပြောဆိုလေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse casts the battlefield in sacrificial imagery—fighters ‘offer’ their lives—highlighting the grave ethical cost of war and the responsibility of rulers and witnesses to face that reality with clarity and restraint.
Sañjaya reports what he sees: intense battle where men are giving up their lives, and he notes the king’s radiant, resolute expression, setting the emotional and moral tone for the account that follows.