Shloka 69
Droṇa-parva Adhyāya 95 — Sātyaki’s Breakthrough and the Routing of Allied Contingents
चिच्छेदेन्द्रध्वजाकारौ शिरक्षान्येन पत्रिणा । तब अर्जुनने उसकी गदासहित, इन्द्रध्वजके समान उठी हुई दोनों भुजाओंको दो क्षुरप्रोंसे काट डाला और पंखयुक्त दूसरे बाणसे उसके मस्तकको भी काट गिराया ।। स पपात हतो राजन् वसुधामनुनादयन्
sañjaya uvāca |
chiccheda indradhvajākārau śirakṣānyena patriṇā |
sa papāta hato rājan vasudhām anunādayan ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—အတောင်ပါသော မြားတစ်စင်းဖြင့် သူသည် ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်၏။ ထို့ပြင် ထက်မြက်သော မြားတစ်စင်းဖြင့် အင်ဒြာ၏ တံခွန်ကဲ့သို့ မြှောက်တင်ထားသော လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်လေ၏။ ထိုသူရဲကောင်းသည် ထိခိုက်၍ လဲကျသွားကာ၊ အို မင်းကြီး၊ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သံမြည်စေ၏—စစ်၏ မလွဲမသွေသော ဥပဒေအောက်တွင် အင်အားနှင့် မာနတို့ပါ တိတ်ဆိတ်သွားရကြောင်းကို ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the impermanence of bodily power and the inevitability of death in war: even banner-like pride and strength collapse when struck by decisive action, reminding the listener that martial glory is transient and bound to consequence.
Sanjaya reports a battlefield moment: a warrior’s two upraised arms—likened to Indra’s banner—are cut down, his head is severed by a feathered arrow, and he falls dead, making the earth reverberate.