Shloka 45
Droṇa-parva Adhyāya 95 — Sātyaki’s Breakthrough and the Routing of Allied Contingents
अभ्यवर्षन्त ते सर्वे पाण्डवं निशितै: शरै: । अवाकिरंश्न ते म्लेच्छा नानायुद्धविशारदा:,नाना प्रकारके युद्धोंमें कुशल वे सभी म्लेच्छगण पाण्डुपुत्र अर्जुनपर तीखे बाणोंकी वर्षा करके उन्हें आच्छादित करने लगे
abhyavarṣanta te sarve pāṇḍavaṃ niśitaiḥ śaraiḥ | avākiraṃś ca te mlecchā nānāyuddhaviśāradāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ပဏ္ဍဝ (အာర్జုန) အပေါ်သို့ ထက်မြက်သော မြားများကို မိုးကဲ့သို့ ရွာချကြ၏။ စစ်ပညာအမျိုးမျိုး၌ ကျွမ်းကျင်သော ထိုပြည်ပစစ်သည်တို့သည် သူ့ကို ဖုံးလွှမ်း၍ ဖိနှိပ်အောင် မြားမိုးကို ဆက်တိုက်ကျစေကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the epic’s war-ethic tension: many combatants unite to overwhelm a single hero, underscoring both the ferocity of battle and the expectation that a kṣatriya endures adversity without abandoning resolve. It also reflects the Mahābhārata’s habit of describing martial skill while implicitly questioning the human cost of such massed violence.
Sañjaya reports that a group of warriors—described as mlecchas and proficient in diverse fighting methods—collectively unleash a dense volley of sharp arrows at the Pāṇḍava, i.e., Arjuna, attempting to blanket him with missiles and press him down in the fight.