Shloka 72
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
गिरे: शिखरज: श्रीमान् सुशाख: सुप्रतिछ्तित:
gireḥ śikharajaḥ śrīmān suśākhaḥ supratiṣṭhitaḥ
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «သူသည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ပေါက်ဖွားလာသော အလွန်တင့်တယ်သည့် သစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့—ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်ဝ၍ ခိုင်မာသော ကိုင်းခက်များစွာ ဖြန့်ကျက်ကာ အမြစ်တည်ငြိမ်စွာ စိုက်မြဲနေသည်»။ ဤပုံရိပ်သည် စစ်၏အလှုပ်အရှားအတွင်း၌ပင် မယိမ်းမယိုင်သော တည်ကြည်မှုနှင့် အမြင့်မားမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Through a nature-simile (a well-rooted, many-branched tree on a mountain summit), the verse highlights firmness, established strength, and dignified presence—qualities expected of a leading warrior or commander who remains steady amid crisis.
Sañjaya is describing a prominent figure on the battlefield using elevated poetic imagery, emphasizing that the person stands secure and impressive—like a majestic, firmly rooted tree rising from a mountain peak.