Shloka 43
द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
ततः प्रववृते युद्ध तुमुलं लोमहर्षणम् । अन्योनयं वै प्रार्थयतां योधानामर्जुनस्थ च,तदनन्तर एक-दूसरेको ललकारते हुए कौरव-योद्धाओं तथा अर्जुनमें रोमांचकारी एवं भयंकर युद्ध छिड़ गया
tataḥ pravavṛte yuddhaṁ tumulaṁ lomaharṣaṇam | anyonyaṁ vai prārthayatāṁ yodhānām arjunasya ca ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ထို့နောက် ကော်ရဝ စစ်သူရဲများနှင့် အာర్జုနတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် စိန်ခေါ်ကြသဖြင့် ဆံပင်ထောင်မတ်စေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် တုန်လှုပ်သံကြီးနှင့် စစ်ပွဲကြမ်းတမ်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာ하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် အပြန်အလှန် လှုံ့ဆော်မှုနှင့် စစ်သူရဲမောဟာနာတို့ကြောင့် အကြမ်းဖက်မှုအသစ်တစ်လှိုင်း ထပ်မံမြင့်တက်လာခြင်းကို ပြသပြီး၊ သတ္တိနှင့် ဓမ္မကတိကဝတ်တို့သည် တိုးပွားလာသော ဖျက်ဆီးမှုနှင့် တိုက်မိနေသည့် စစ်၏ ဓမ္မအလေးချိန်ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war intensifies through mutual provocation and pride, reminding the reader that even when framed as kṣatriya-duty, conflict carries a grave ethical burden: once challenges are exchanged, violence rapidly becomes overwhelming and fearsome.
Sañjaya reports that a new phase of fighting breaks out—loud, chaotic, and terrifying—between Arjuna and the Kaurava fighters, who are calling out and challenging one another, leading to a fierce clash.