द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
द्रोण: शरैरसम्भ्रान्तो ज्यां चिच्छेदाशु वीर्यवान् विव्याध च हयानस्य ध्वजं सारथिमेव च,तब पाण्डुनन्दन अर्जुनने अपने बाणोंद्वारा द्रोणाचार्यके धनुषको काट देनेकी इच्छा की। महामना अर्जुन अभी इस प्रकार विचार कर ही रहे थे कि पराक्रमी द्रोणाचार्यने बिना किसी घबराहटके अपने बाणोंद्वारा शीघ्र ही उनके धनुषकी प्रत्यंचा काट डाली और अर्जुनके घोड़ों, ध्वज और सारथिको भी बींध डाला
sañjaya uvāca | droṇaḥ śarair asambhrānto jyāṃ ciccheda āśu vīryavān | vivyādha ca hayān asya dhvajaṃ sārathim eva ca ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—အင်အားကြီးသော ဒ್ರೋဏာသည် မလှုပ်မယှက်၊ စိတ်မရှုပ်ထွေးဘဲ မြားများဖြင့် ချက်ချင်းပင် အာర్జုန၏ လေးကြိုးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ထို့ပြင် အာర్జုန၏ မြင်းများ၊ အလံတော်နှင့် ရထားမောင်းသူကိုပါ ထိုးဖောက်လိုက်၍ စစ်မြေပြင်၌ တည်ငြိမ်သည့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ထင်ရှားစေကာ၊ သူ့ကို မသန်စွမ်းစေလိုသည့် အာర్జုန၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် စိတ်တည်ငြိမ်မှုနှင့် လက်ရာစမ်းသပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲစေ하였다။
संजय उवाच
The verse highlights steadiness under pressure (asambhrānta) as a decisive virtue in dharmic warfare: technical prowess matters, but composure and clarity of action can overturn an opponent’s intention in an instant.
As Arjuna considers cutting Droṇa’s bow, Droṇa acts first: he swiftly severs Arjuna’s bowstring and then strikes Arjuna’s horses, banner, and charioteer, asserting battlefield dominance and disrupting Arjuna’s combat readiness.