Shloka 366
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा तथा द्रोणविषयकप्रश्नाः
Dhṛtarāṣṭra’s Fainting and Questions Concerning Droṇa
नाहं मृष्ये हतं द्रोणं सिंहद्विरदविक्रमम् । सिंह और हाथीके समान पराक्रमी, उदार, लज्जाशील और किसीसे पराजित न होनेवाले पुरुषसिंह द्रोणका वध मैं नहीं सहन कर सकता
nāhaṁ mṛṣye hataṁ droṇaṁ siṁha-dvirada-vikramam |
ဓృతရာෂ္ဌရက ပြောသည်—ခြင်္သေ့နှင့် ဆင်ကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော ဒ್ರೋဏာ သတ်ခံရခြင်းကို ငါ မခံနိုင်။ ဤဝမ်းနည်းညည်းတွားမှုသည် စစ်အလယ်၌ ဘုရင်၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ချစ်ခင်တွယ်တာမှုကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ ဂုရုအဖြစ် လေးစားရသော ဆရာ၏ ကျဆုံးမှုသည် စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေသော မခံနိုင်သည့် အံ့သြဖွယ် ထိတ်လန့်မှုဖြစ်လာကြောင်း ပြသည်။
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment and reverence shape moral perception in war: the death of a revered, powerful teacher is not merely a tactical event but an ethical-emotional rupture, revealing the human cost of adharma-driven conflict.
Dhṛtarāṣṭra reacts with anguish upon hearing that Droṇa has been killed, describing him with a heroic epithet—lion-and-elephant-like in valor—indicating both Droṇa’s stature and the shock his fall causes in the Kaurava camp.