धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा तथा द्रोणविषयकप्रश्नाः
Dhṛtarāṣṭra’s Fainting and Questions Concerning Droṇa
कर्मण्यसुकरे सक्तं जघानेति मतिर्मम । केकय, चेदि, कारूष, मत्स्यदेशीय सैनिकों तथा अन्य भूमिपालोंने आचार्यको उसी प्रकार व्याकुल कर दिया होगा, जैसे बहुत-सी चींटियाँ सर्पको विह्नल कर देती हैं; उसी अवस्थामें उन पाण्डव सैनिकोंद्वारा सब ओरसे घिरे हुए नीच धृष्टद्युम्नने दुष्कर कर्ममें लगे हुए द्रोणाचार्यको मार डाला होगा, यही बात मेरे मनमें आती है || २७-२८ $ || यो<धीत्य चतुरो वेदान् साड्ानाख्यानपञ्चमान्
karmaṇy asukare saktaṃ jaghāneti matir mama | kekaya-cedi-kārūṣa-matsyadeśīya-sainikāś ca anye bhūmipālāḥ ācāryaṃ tathā vyākulaṃ kṛtavanto bhaviṣyanti, yathā bahvyaḥ pipīlikāḥ sarpaṃ vihvalayanti; tasyām avasthāyāṃ pāṇḍava-sainyaiḥ sarvataḥ parivṛtaḥ nīco dhṛṣṭadyumno duṣkara-karmaṇi lagnaṃ droṇācāryaṃ jaghāna, iti me manasi vartate ||
ဓြတရာෂ္ဋြက ပြောသည်– «ငါ့စိတ်ထဲ၌ ဤအတွေးပေါ်လာ၏။ ဒ್ರೋဏသည် အလွန်ခက်ခဲသော တာဝန်တစ်ရပ်၌ စူးစိုက်နေစဉ် ကေကယ၊ စေဒီ၊ ကာရူෂ၊ မတ္စျဒေသ စစ်သည်များနှင့် အခြားဘုရင်တို့က ဆရာအာචာရျကို အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းဝန်းနှောင့်ယှက်ခဲ့ကြမည်—ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကြီးက မြွေကို မူးဝေစေသကဲ့သို့ပင်။ ထိုအခြေအနေတည်းဟူ၍ ပाण्डဝ စစ်တပ်တို့က အရပ်ပေါင်းစုံမှ ဝိုင်းကာထားစဉ် အနိမ့်ကျသော ဓြိෂ္ဋဒျုမ್ನသည် ခက်ခဲသော တာဝန်၌ လုပ်ဆောင်နေသော ဒ್ರೋဏာචာရျကို သတ်ခဲ့မည်ဟု ငါထင်၏»။
धृतराष्ट उवाच
The passage highlights how moral judgment and grief color perception in war: Dhṛtarāṣṭra interprets Droṇa’s fall as the result of being overwhelmed while performing a difficult duty, and he brands the killer as “base,” revealing the ethical tension between battlefield necessity and perceived righteousness.
Dhṛtarāṣṭra imagines the circumstances of Droṇa’s death: allied contingents (Kekaya, Cedi, Kārūṣa, Matsya, and others) press Droṇa from all sides, and amid that confusion Dhṛṣṭadyumna—surrounded by Pāṇḍava troops—kills Droṇa while he is engaged in a hard undertaking.