Shloka 51
अर्जुनस्य सैन्धवाभिमुखगमनम् तथा विन्दानुविन्दयोर्वधः
Arjuna’s advance toward Saindhava and the fall of Vinda–Anuvinda
अर्जुनेन प्रतिज्ञाते पाउ्चजन्यं जनार्दन: । प्रदथ्मौ तत्र संक्रुद्धों देवदत्तं च फाल्गुन:,अर्जुनके इस प्रकार प्रतिज्ञा कर लेनेपर भगवान् श्रीकृष्णने भी अत्यन्त कुपित होकर पांचजन्य शंख बजाया। इधर अर्जुनने भी देवदत्त नामक शंखको फूँका
arjunena pratijñāte pāñcajanyaṃ janārdanaḥ | pradadhmau tatra saṃkruddho devadattaṃ ca phālgunaḥ ||
အာရ္ဇုနက ထိုသို့ ကတိသစ္စာပြုလိုက်သော်၊ ဇနာရ္ဒန (သီရိကృష్ణ) သည် တရားမျှတသော ဒေါသဖြင့် တင်းမာကာ ထိုနေရာတွင် ပာဉ္စဇနျယ ခေါင်းစည်းကို မှုတ်လေ၏။ ဖာလ္ဂုန (အာရ္ဇုန) လည်း ဒေဝဒတ္တ ဟူသော ခေါင်းစည်းကို မှုတ်သံထွက်စေ하였다။ ခေါင်းစည်းနှစ်လုံး၏ တပြိုင်နက်တည်းသော သံမြည်မှုသည် စစ်မြေပြင်ပေါ်၌ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ဓမ္မရည်ရွယ်ချက်ကို ကြေညာသကဲ့သို့—ကတိထားသော တာဝန်ကို မလှုပ်မယှက် ဆောင်ရွက်မည်ဟု ပြသသော အပြင်ပန်းလက္ခဏာဖြစ်သည်။
अजुन उवाच
Educational Q&A
A vow made in the cause of dharma must be upheld with steadiness; the conch-blast symbolizes inner resolve made public—turning intention into accountable action. Kṛṣṇa’s and Arjuna’s coordinated response also highlights aligned purpose between guide and warrior in pursuing a pledged duty.
After Arjuna declares a pledge, Kṛṣṇa, stirred to battle-ready anger, blows his conch Pāñcajanya, and Arjuna blows his conch Devadatta. The sounds function as a martial proclamation—announcing their determination and signaling readiness to act on the vow amid the conflict of the Droṇa Parva.