Shloka 513
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणरथारोহণं सात्यकेः प्रतिरक्षणं च | Dhrishtadyumna Boards Droṇa’s Chariot; Sātyaki’s Counter-Protection
सुभद्रायां च सम्भूतो न चैवं वक्तुमहति । अथवा वह मेरा पुत्र, श्रीकृष्णका भानजा था, सुभद्राकी कोखसे उत्पन्न हुआ था; इसलिये ऐसी दीनतापूर्ण बात नहीं कह सकता था
subhadrāyāṃ ca sambhūto na caivaṃ vaktum arhati |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «သုဘဒ္ဒရာမှ မွေးဖွားသူဖြစ်သောကြောင့်၊ ထိုသူသည် ဤမျှ သနားဖွယ်ကောင်း၍ ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချသည့် စကားမျိုးကို မပြောနိုင်သူပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်အားဖြင့် သူသည် ကျွန်ုပ်၏သား၊ ကృష్ణ၏ တူဖြစ်ပြီး သုဘဒ္ဒရာ၏ ဝမ်းမှ ပေါက်ဖွားလာသူဖြစ်သဖြင့် ဤသို့ စိတ်ကျသည့် စကားကို မဆိုနိုင်ခဲ့ပါ»။
संजय उवाच
Educational Q&A
Lineage here functions as an ethical marker: one born in a heroic, dharmic line is expected to uphold courage and self-respect, not collapse into degrading speech. The verse underscores the kṣatriya ideal that inner resolve should match one’s noble responsibilities.
Sañjaya comments on a warrior’s character—identifying him as Subhadrā’s son and Kṛṣṇa’s nephew (i.e., Abhimanyu)—to argue that he would not have spoken in a weak, dejected way. The remark reinforces Abhimanyu’s reputation for valor amid the grim events of the Droṇa Parva.