Shloka 8
Droṇa’s Cakra-Śakaṭa Vyūha and the Protection of Jayadratha (द्रोणकृतः चक्रशकटव्यूहः)
यदा नाभ्यगमच्छान्तिं कामानां सर्ववेदवित् । ततो गाथामिमां गीत्वा सदार: प्राविशद् वनम्,जब भोगोंके उपभोगसे उन्हें शान्ति नहीं मिली, तब सम्पूर्ण वेदोंके ज्ञाता राजा ययाति निम्नांकित गाथाका गान करके अपनी पत्नियोंके साथ वनमें चले गये
yadā nābhyagamac chāntiṁ kāmānāṁ sarvavedavit | tato gāthām imāṁ gītvā sadāraḥ prāviśad vanam ||
အလိုဆန္ဒတို့ကို ဖြည့်ဆည်း၍ ခံစားသော်လည်း စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု မရနိုင်သဖြင့်၊ ဝေဒအပေါင်းကို သိမြင်သော ယယာတိ မင်းသည် ဤဂါထာကို သီဆိုကာ မိဖုရားများနှင့်အတူ တောသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ဤပိုဒ်သည် အာရုံခံစားမှု၌ မူးယစ်ခြင်းက အတွင်းငြိမ်းချမ်းမှုသို့ မရောက်စေကြောင်းနှင့် အမှန်တကယ်သော ဖြေရှင်းချက်သည် စွန့်လွှတ်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းတကျသော ဘဝသို့ လှည့်ခြင်း၌ ရှိကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
Sense-enjoyment and the pursuit of desires (kāma) do not necessarily yield śānti (inner peace); recognizing this, one may turn toward restraint and renunciation as a higher ethical resolution.
Nārada recounts that King Yayāti, despite experiencing pleasures, failed to find peace; he then recites a didactic gāthā and withdraws to the forest with his wives, signaling a transition from indulgence to a renunciant mode of life.